150 kiloluk dev yılanlar ağaçlara tırmanmaya başladı: Nedeni ortaya çıktı

Florida’daki Birmanya Pitonları Ağaç Hayatına Uyum Sağlıyor: 7 Yıllık Araştırma Şaşırtıcı Bulguları Ortaya Çıkardı

FLORİDA — ABD’nin Florida eyaletinde istilacı tür statüsünde bulunan ve uzunluğu 5 metreyi, ağırlığı ise 150 kilogramı bulabilen Birmanya pitonlarının (Python bivittatus), sanıldığının aksine düzenli ve amaçlı bir şekilde ağaçlara tırmanarak arboreal (ağaçüstü) yaşam alanı kullandığı, kapsamlı bir bilimsel araştırma sonucunda kanıtlandı. *Discover Wildlife• dergisinde yer alan ve Güney Florida’da Kasım 2017 ile Aralık 2024 tarihleri arasında yürütülen uzun soluklu çalışma, bu dev yılanların ağaçları yalnızca kaçış veya tesadüfen değil; güneşlenme, dinlenme, dallar arası geçiş, toplu halde bulunma ve hatta yumurtlama gibi hayati işlevler için kullandığını ortaya koydu.

350’den Fazla Yılan 7 Yıl Takip Edildi

Araştırmanın metodolojisi, elde edilen verilerin güvenilirliğini artıran nitelikte. Bilim insanları, çalışma kapsamında cerrahi yöntemlerle VHF radyo telemetri vericileri takılan 350’den fazla Birmanya pitonunu haftalık periyotlarla takip etti. Toplamda 188 yetişkin ve 168 genç (subadult) birey incelenen bu çabada, yılanların anlık konumları, bulundukları ağaç türleri ve sergiledikleri davranış kalıpları sistematik olarak kayıt altına alındı. Elde edilen gözlem verileri, yılanların ağaç kullanım davranışlarını altı ana başlık altında sınıflandırmayı mümkün kıldı: Toplu halde bulunma (iki veya daha fazla yılanın bir metreye kadar yakın mesafede tespiti), güneşlenme, dinlenme, dal geçişleri, üreme aktiviteleri ve avlanma/gizlenme stratejileri.

Yaş ve Ağırlık Ağaç Tercihini Belirliyor

Çalışmanın en dikkat çekici bulgularından biri, pitonların yaş gruplarına ve büyüklüklerine göre farklı ağaç türleri ve yapılarını tercih ettiği gerçeği. Verilere göre yetişkin pitonlar, kıyı ovalarında (coastal hammocks) yaygın olan servi (Taxodium) ve söğüt (Salix) ağaçlarını yaşam alanı olarak seçerken; genç pitonlar bu türlerin yanı sıra sıklıkla palmiye ağaçlarına (Sabal palmetto) tırmanma eğilimi gösterdi. Bilim insanları, yılanların vücut boyutları ve ağırlıkları arttıkça, kırılgan dalları taşıyamayacakları için Brezilya biber ağaçları (Schinus terebinthifolia) ve meşeler (Quercus) gibi daha masif, kalın gövdeli ve dayanıklı ağaç yapılarını kullandıklarını kaydetti. Bu durum, türün fizyolojik büyümesiyle habitat kullanım stratejisinin de evrildiğini kanıtlıyor.

Mevsimsel Etki ve Ağaç Kullanım Sıklığı

Araştırma verileri, ağaç kullanımının rastgele değil, çevresel faktörlere bağlı bir ritme sahip olduğunu da gözler önüne serdi. Yetişkin yılanlar gözlemlerin %14,4’ünde, genç yılanlar ise %17,3’ünde ağaç üzerinde tespit edildi. Bu oranlar, hava sıcaklıklarının düştüğü kurak mevsimlerde belirgin bir artış sergiledi. Bilim insanlar bu bulguyu, yılanların termoregülasyon (ısı dengesi) ihtiyacı nedeniyle soğuk dönemlerde güneş ışığını daha verimli yakalayabilmek amacıyla ağaçların üst kısımlarını (kanopi) kullandıklarını gösteren bir mevsimsel yaşam alanı değişimi (seasonal habitat shift) olarak yorumladı.

Everglades’teki Tehdit ve Mücadele Yöntemleri

Anavatanı Güneydoğu Asya olan Birmanya pitonları, Florida’da ilk olarak 1930’lu yıllarda kaydedilmiş, ancak üreyen popülasyonu 2000 yılında resmi olarak tanınmıştı. Dişilerinin iki yılda bir 30 ila 60 yumurta bırakabilme potansiyeliyle yerli faunaya ve Everglades bataklıklarının hassas ekosistemine ciddi bir tehdit oluşturan türle mücadelede, bu yeni keşfedilen ağaç kullanım alışkanlıklarının anlaşılması kontrol stratejilerine kritik katkı sağlayacak. Araştırmacılar, yılanların yerde değil, ağaçlarda da yoğunlaştığı dönemlerin tespitinin, avlama ve takip çalışmalarının verimliliğini artıracağını öne sürüyor.

Sivrisinek DNA’sı Yeni Takip Yöntemi Oluyor

Piton mücadelesinde alana girmiş yenilikçi bir diğer yaklaşım da biyologlar tarafından geliştirilen "iDNA" (invertebrate-derived DNA / omurgasız kaynaklı DNA) yöntemi. Florida’daki Everglades bataklıklarında gizli ve tespiti zor pitonları bulmak amacıyla sivrisinekler (Culicidae) vektör olarak kullanılıyor. Pitonların bulunduğu alanlardan toplanan sivrisineklerin sindirim sistemlerindeki kan örnekleri incelendiğinde, üç farklı sivrisinek türünün midesinde Birmanya pitonu DNA’sına rastlanmış durumda. Bilim insanları, bu yöntemin gelecekte bölgedeki saklı piton popülasyonunun haritalandırılmasında ve populasyon yoğunluğunun tahmin edilmesinde devrim niteliğinde bir araç haline gelebileceğini öngörüyor. Bu çift yönlü bilimsel yaklaşım—hem radyo telemetriyle davranış analizi hem de moleküler yöntemlerle varlık tespiti— Florida’nın en kararlı istilacı türüyle mücadelesinde yeni bir kapı aralıyor.

Kaynak: Sözcü - Dünya
Orijinal Haber: Orijinal haberi görüntüle